Datum & Tijd

Hengelo

Volg deze pagina

Mijn Pinterest

bud01 bud01a bud01b

 

Het laatste station van onze reis is Budapest, de prachtige hoofdstad. Ons hotel is redelijk centraal in Pest gelegen. Pest is vooral rond de eeuwwisseling sterk gegroeid en dat betekent dus weer veel neo-stijlen en het nodige Jugendstil. Als eerste de Napóleon-Udvar, met de kogelgaten uit 1956 nog zichtbaar in de muur.

 

bud02

 

Iets verderop komen we langs de Opera en vervolgens op de Andrássy Út, de Champs Elyssée van Budapest. Over twee dagen zullen we deze straat uitlopen, nu gaan we richting het centrum. De mengeling van bouwstijlen, het eclecticisme is overweldigend. Je blik moet vooral omhoog gericht zijn.

bud02a

 

bud03

bud03a

bud03b

bud03c bud03d

 

bud04 bud04a bud04b

De Andrássy Út komt uit op een druk verkeerspunt. Van hieruit is de grote koepel van de Szent István Bazilika te zien.

 

bud05a bud05

 

bud05d

De St. Stefansbasiliek wordt door toeristen druk bezocht. Vooral het beroemde Hongaarse relikwie, de gemummificeerde hand van St. Stefan is bezienswaardig. St. Stefan was de eerste christelijke koning van Hongarije. De koepel is met 96 meter hoogte imposant, maar deze kerk is dus niet de grootste van het land.

 

bud05c

 

bud06

 

bud07b bud07 bud07a
We vervolgen onze weg naar Roosevelt Tér, met standbeelden van Ferenc Deák en István Szechényi. Vanuit dit plein kun je de beroemde kettingbrug op.

 

bud08a bud08b bud08

 

Ferenc Deák was een liberale politicus die het in 1867 voor elkaar kreeg dat Hongarije en Oostenrijk gelijkwaardig werden in de Donaumonarchie. De waardering voor zijn werk kwam eigenlijk pas veel later.

Rond het plein staan een aantal fraaie bouwwerken. De mooiste is ongetwijfeld Gresham Palace, een Art-Nouveau gebouw volgens de Wiener Sezession.

 

bud09

 

bud10

We lopen naar Vörösmarty Tér, dat het begin vormt van de winkelzone. Hier staat het beroemde koffiehuis Gerbeaud en begint de Váci Utca, de bekendste winkelstraat van Oost-Europa.

 

In die Váci Utca domineert vooral drukte en reclame, maar wie goed naar boven kijkt ziet toch mooie dingen. We lopen de straat tot Ferenciek Tér, ook een prachtig plein (maar wel met veel verkeer).

 

bud10a

 

Inmiddels was het tegen het eind van de middag. Vanuit het Ferenciek Tér lopen we daarom naar de Donau toe. Aldaar pakken we een terrasje en komen er achter dat de prijzen hier toch echt anders zijn, dan elders in Hongarije (deze was echt duur, verder in Budapest viel het wel mee). Daarna naar het hotel terug.

 

bud11a

bud11

 

bud12a bud12 bud12b

 

De volgende morgen gingen we op weg naar de overkant van de Donau, het stadsdeel Buda. We lieten ons met de metro brengen naar Deák ferenc Tér in Pest, de rest wilden we te voet doen.

Eerst komen we langs het grote, maar niet zo bezienswaardige raadhuis van Pest (onder), vervolgens vele leuke gevels om uiteindelijk weer in de Váci Utca terecht te komen. Van daaruit lopen we naar de Dunakorzó, de Promenade langs de Donau, met de Balzaal van Pest, de Vigadó.

 

bud13

bud13a

 

bud14 bud15

 

bud16

 

bud17a bud17

 

bud17b

 

Langs de promenade lopen we richting het Roosevelt Tér, waar we gisteren ook al waren. Dit keer gaan we echter de beroemde kettingbrug over, de Széchenyi Lánchíd.

De brug wordt door zeer veel toeristen overlopen. Aan de andere kant is de tandradbaan naar het Koninklijk Paleis van Buda.

Op de brug was het wel erg winderig en voor mensen met hoogtevrees is dat niet altijd prettig. Vanaf de brug ook een prachtig beeld op het vissersbastion dat we later bezoeken.

 

bud18

bud18a

 

bud18b bud18c

 

bud19

Gezien de wachtrij bij de tandradbaan besloten we om maar lopend naar boven te gaan. Dat leverde een mooi beeld op van de brug met het daarachter gelegen Gresham Palace. Eenmaal boven ben je gelijk bij het Koninklijk Paleis met z'n mooie binnenplaats. Van daaruit verder door de straten van de burchtheuvel.

 

bud19a

 

bud20 bud20a

 

Onderweg een kop koffie en een stuk gebak in een echt koffiehuis. Daarna door de oude straatjes waar het gelijk een stuk rustiger is. Dat verandert als we bij de Matthiaskerk en het Vissersbastion komen. Daar wemelt het van de toeristen. In de kerk werd het keizerspaar Franz-Josef en Elisabeth (Sissi) gekroond.

 

bud21 bud21a

 

Het Vissersbastion dankt zijn naam aan het vissersgilde dat dit deel van de stadswallen moest bewaken. Het is echter helemaal niet zo erg oud, maar vanwege het fantastische uitzicht druk bezocht. Vanaf het bastion is het Parlamentsgebouw van zijn mooiste kant te zien.

 

bud22

bud22a

 

bud22b bud22c

 

Naast het Vissersbastion staat het Hilton-Hotel met z'n spiegelende ramen. Of dit gebouw nu het juiste contrast vormt met de omgeving? In ieder geval kun je er wel grappige foto's mee maken.

 

bud22d bud22e

 

Nog meer spiegels als we verder de sfeervolle straatjes van de burchtheuvel doorlopen, zoals de Fortuna Utca. Deze komt uit bij het Hongaars Nationaal Archief. Een groot imposant gebouw met ook weer die mooie geglazuurde dakpannen.

 

We lopen nog even opzij naar de ruïnes van de Mária Magdolna Templóm (met weer spiegelglas!!) en verlaten daarna de burchtheuvel door de Weense Poort. We lopen dan naar het eerstvolgende metrostation.

 

bud23

bud23a

 

bud24 bud24a bud24b

 

Met de metro zijn we verder gereden tot aan Óbuda. Dit was voor de samensmelting van Buda en pest in 1873 een zelfstandige stad. Het is ook het oudste deel van Budapest. Maar veel heeft moeten plaatsmaken voor communistische bouw. Behalve het sfeervolle Fö Tér, het centrale plein waar we ook de lunch genoten.

 

bud25

bud25a

 

bud25b bud25c

 

bud26

 

bud27a

Vanuit Óbuda weer terug naar het metrostation Batthyány Tér, alwaar we even naar de Donaukant liepen om het Parlementsgebouw eens goed te bekijken. Feitelijk is het gebouw van veraf veel mooier als van dichtbij, zoals we later zullen vaststellen.

Van daaruit lopen we richting Kettingbrug en langs het oude Turkse bad Király Fürdő, één van de weinige plekken waar nog iets van de Turkse overheersing zichtbaar is. Daarna nog een terrasje en de dag zat er weer zo'n beetje op.....

 

bud27b

 

bud28 bud28a

 

De volgende morgen lopen we de Andrássy Út naar de andere kant uit, zodat we uitkomen op het Heldenplein met het Millenniummonument ter nagedachtenis van de 1000-jarige landinname in 1896. Alle beelden stellen belangrijke Hongaren voor. Om het plein staan een aantal belangrijke kunsthuizen.

 

bud29a bud29

 

bud29b

Achter het Heldenplein ligt Városliget, het Stadspark, rondom een grote vijver met daarin nog veel meer (tijdelijke) kunst. In de winter dient deze vijver als ijsbaan. Daarbij hoort ook het fraaie paviljoen. Vlakbij ook moderne bouw, zoals het fraaie ING-kantoor.

 

Aan de vijver ook de burcht Vajdahunyad, die ook gebouwd is voor het milleniumfeest in 1896. Het bevat verschillende bouwstijlen van kastelen in heel Hongarije. Het kasteel is dus veel minder oud dan het er uit ziet....

 

bud29c

 

bud30 bud30a

 

Vlakbij, in het park, het beroemde barokke Széchenyi Fürdő. Dat is het bad van de plaatjes met mensen die in het water schaken. Er zit ook een heel gezondheids- en wellness-gedeelte in het gebouw. We komen zonder te betalen niet verder dan de entree. Maar mooi is het wel....

 

bud31

bud31a

 

 

bud32

Dan verder de stad in: aan de chique Erzsébet Körút staat het schitterende New York Kávéház, met zijn adembenemende inrichting. We besloten er te lunchen. Gezien de prijslijst ook voldoende... maar eigenlijk een must-see voor elke toerist.

 

bud32a

 

bud32b bud32c

 

Vanaf Café New York nemen we de metro naar het Ferenc Puskás Stadion. Voor mij zelf even herrineringen ophalen aan 1992 toen ik daar ook was. Er is weinig veranderd en e.e.a. is zelfs verwaarloosd. Nog steeds ervoor dezelfde grote (communistische) beelden, alleen het gras wat minder goed bijgehouden. Geen wonder, het stadion wordt in 2012 klaarblijkelijk gesloopt en vervangen door een nieuw stadion. opnieuw genoemd naar Ferenc Puskás.

 

bud33 bud33a

 

bud33c bud33b

 

Terug naar de stad met de metro en naar het voorlaatste station van vandaag: de Grote Synagoge, de grootste van Europa. De wijk rondom was voorheen helemaal Joods, en ook nu wonen er nog veel. Ook de ouders van Theodor Herzl, de oprichter van het Zionisme, woonden hier. Nu is er een Joods Museum en een aantal monumenten ter nagedachtenis aan de Holocaust. De synagoge wordt door toeristen druk bezocht, en voor het behoud ervan mag je ook een redelijke entreeprijs betalen. Het is echter wel de moeite waard.

 

bud34

bud34a

 

bud34b bud34c

 

Het is tegen 5 uur. We lopen verder richting Donau. Vlak voor de Vrijheidsbrug staat links de Centrale Markthal. Hier is van alles te koop. Er moeten nog wat souvenirs voor het thuisfront gekocht worden en daar slagen we ook in. Na tijd nog een traditioneel terrasje, 's avonds lekker eten en de laatste volle dag zit er op. Morgen hebben we aantal uren voor het vliegtuig vertrekt.

 

bud35

bud35a

 

De laatste ochtend de grootste domper van de vakantie: de avond ervoor mijn fototoestel in een café laten liggen. Gelukkig heb ik tussentijds steeds foto's op de laptop gezet en mis ik maar 2 dagen.. maar toch.... gelukkig fotograferen we allebei.

Een beetje ontgoocheld maken we de laatste meters door Budapest. de zon liet het ook gelijk afweten. We moesten het Parlamentsgebouw nog van dichtbij bekijken. Onderweg een Sovjet-monument en standbeelden van Ronald Reagan en Imre Nágy.

 

bud36

bud36a

 

bud37 bud37a

 

bud38

 

bud39 bud39a

 

bud40a

De laatste uurtjes slenteren we wat rond langs de winkels. We eindigen bij het door Gustav Eiffel ontworpen Nyugati-Station. We eten nog een keer bij een Tandoori-restaurant en nemen vanuit het hotel een taxi naar het vliegveld.

De taxi-chauffeur wijst nog eens op de goede Hongaarse keuken en vraagt hoe lang we in Hongarije waren. "Drei Wochen" is het antwoord van ons. "Ah, drei Kilo also" was zijn reactie. Thuis bleek hij ook nog gelijk te hebben.....

 

bud40b