Datum & Tijd

Hengelo

Volg deze pagina

Mijn Pinterest

 

Op het vliegveld hebben we een auto gehuurd en zijn we begonnen aan een tocht door het gebied dat vroeger West-Preußen werd genoemd (na WOI werd dit gebied Pools). Eerste halteplaats (ook voor de koffie) was het Cisterziënzerklooster in Pelplin.

 

 

 

 

 

Volgende halte is Grudziądz, vroeger Graudenz genoemd en gelegen aan de Wisła (Weichsel). De stad werd in 1920 aan Polen toegewezen om de "Poolse corridor" te kunnen bewerkstelligen, ondanks dat 84% van de bevolking van Duitse oorsprong was. 

 

 

 

 

Graudenz was al in de 14e eeuw een stad van betekenis. De handel in o.a. graan zorgde daarvoor. Overblijfselen daarvan zijn de grote pakhuizen aan de oever van de Wisła. 

In de 19e eeuw werd de spoorbrug over de Wisła aangelegd en kreeg de stad opnieuw economische betekenis, ditmaal door de vestiging van metaalindustrie.

In de loop der eeuwen is de stad steeds slachtoffer van oorlogsgeweld geweest (door Zweden, Duitsers, Polen en Russen). Veel is verloren gegaan, maar de pakhuizen bleven intact.

 

 

 

De volgende halte is Kwidzyn (vroeger Marienwerder). De stad hoorde tot 1920 bij West-Preußen en het inrichten van de Poolse corridor bij Ost-Preußen. Absoluut middelpunt van de stad is het kasteel van de kruisridderstaat van de Duitse Orde.

 

 

De kruisridders van de Duitse Orde probeerden vanaf 1200 noordelijke gebieden aan het Rooms-Katholieke geloof te onderwerpen. Dat leidde uiteindelijk tot de Duitse Ordestaat, waartoe behalve West- en Ost-Preußen ook de Baltische staten behoorden. En het leidde tot veel kastelen..... 

 

 

 

De Dom van Marienwerder is vastgebouwd aan het kasteel, het is qua bouw dus geen typische basiliek. De oorspronkelijk katholieke kerk werd in de tijd van de Reformatie protestants en pas in 1945 weer (Pools) rooms-katholiek. Rondom het burcht-complex is weinig meer over van het oude Marienwerder. Weliswaar bleef de stad tijden WOII grotendeels ongeschonden, maar het rode leger gebruikte de stad als lazaret (veldhospitaal) en liet de stad uiteindelijk grotendeels brandend achter.

 

 

 

De plaats van overnachting van was Malbork (Marienburg). De reden daarvoor is simpel: het was het machtscentrum van de Duitse Ordestaat en heeft daarom de grootste en meest indrukwekkende burcht. In de morgen togen we naar dit imposante bouwwerk.

 

 

Buiten de kasteelmuur staat een indrukwekkende foto van de Marienburg in 1945 (de burcht heeft dus dezelfde naam als de stad). Omdat de Duitsers zich verschansten in de burcht en het geheel door het rode leger onder vuur werd genomen, werd uiteindelijk 60% kapot gemaakt. Lang is het een ruïne gebleven, maar uiteindelijk is het weer voor publiek geopend. Eenmaal binnen zie je nog steeds bouwvakkers bezig met de restauratie. Inmiddels is het wel UNESCO-werelderfgoed.

 

 

 

 

 

We hebben gebruik gemaakt van een rondleiding, die zowel binnen als buiten plaatsvond. Buiten was het soms even afwachten met het wisselende weer. Tijdens een regenbui zijn we maar even wat langer in het museumgedeelte gebleven.....

 

 

 

 

 

 

Op de foto links zie je het vier verdiepingen tellende Paleis van de Grootmeester (Hochmeisterpalast). De grandeur van dit paleis was bijna ongeëvenaard in het middeleeuwse Europa. In dit paleis zat het Refectorium, ofwel de eetzaal.

 

 

 

Links de prachtige eetzaal (bedenk dat het om de middeleeuwen gaat!). Ook revolutionair is de manier van verwarmen. Zie onder: in de onderste kamer werd met hout een vuur gestookt en daardoor worden de stenen in de kamer erboven sterk verhit. De stenen verhitten vervolgens de lucht die via een soort leidingen opstijgt naar de eetzaal. In de eetzaal zag je een aantal "gaten" in de grond waaruit dus de warme lucht komt.

 

 

 

 

 

 

 

Niet alleen het kasteel liep in 1945 grote schade op, ook de stad. Dit was ooit de statige hoofdstraat. Alleen het Rathaus en Marientor staan er nog. Na afloop enkele verdiende versnaperingen, waaronder een Danziger Goldwasser: een borrel met echt bladgoud erin!